Buğra ve Mustafa güneşli bir günde bahçede buluştular. Buğra kısa kahverengi saçlarıyla neşeyle yerinde zıplıyordu. Mustafa elinde büyük ve parlak kırmızı bir top tutuyordu. Bugün en yüksek kuleyi ben yapacağım dedi Mustafa gururla. Buğra ise gülerek hayır ben kuleyi bulutlara kadar çıkaracağım diye cevap verdi.

Mustafa topu havaya kaldırıp bak bu kocaman kırmızı bir elma dedi. Buğra gözlerini kocaman açıp ne elması Mustafa bu bir uzay gemisi diye atıldı. Elma değil mi diye sordu Mustafa şaşkın bir yüzle. Buğra eğer elmaysa hadi bir ısırık al da görelim diyerek kıkırdadı. Mustafa da gülmeye başladı ve dişim kırılırsa sen sorumlu olursun dedi.

Bahçedeki tahta banka oturup eski zaman komikleri gibi konuşmaya başladılar. Mustafa hoş geldin benim canım arkadaşım diye seslendi. Buğra sesini değiştirip hoş bulduk karnı zil çalan yoldaşım dedi. Mustafa sana bir hikaye anlatayım mı diye sordu. Buğra anlat ama içinde sadece dondurma ve şaka olsun diyerek gülümsedi.

Birden hafif bir rüzgar esti ve kırmızı top yuvarlanmaya başladı. Hey uzay gemimiz bizden kaçıyor diye bağırdı Buğra heyecanla. Mustafa hayır elmamız yuvarlanıp gidiyor diyerek hemen peşinden koştu. İkisi de aynı anda topu yakalamaya çalışırken birbirlerine hafifçe çarptılar. Bahçenin ortasında yumuşak çimlerin üzerine hep beraber yuvarlandılar.

Çimlerin üzerinde yatarken ikisi de kahkahalarla gülmeye başladılar. Mustafa senin kafan benimkine çarptı dedi gülerek. Buğra hayır senin kafan benimkine sadece selam verdi diyerek karşılık verdi. Birbirlerine komik isimler takıp şakalaşmaya devam ettiler. Ben pofuduk bir tavşanım dedi Mustafa Buğra da ben de hızlı bir kaplumbağayım dedi.

Sonunda topu yakalayıp bahçenin ortasında yan yana oturdular. Atışmak çok eğlenceliymiş ama beraber oynamak daha güzel dedi Mustafa. Buğra arkadaşına sevgiyle sarıldı ve haklısın Mustafa seninle her şey çok komik dedi. Güneş batarken iki küçük arkadaş el ele eve doğru yürüdüler. Yarınki yeni şakalar ve oyunlar için şimdiden plan yapmaya başlamışlardı.