İbrahim küçük bir çocuktu. Kahverengi kıvırcık saçları ve tatlı bir gülümsemesi vardı. Bir gün annesine sordu: 'Anneciğim, Nuh Peygamber kimdi?' Annesi gülümsedi ve 'O çok özel bir insandı İbrahimciğim' dedi. 'Allah'a çok inanırdı'.

Annesi, İbrahim'e Nuh'un hikayesini anlatmaya başladı. 'Nuh Peygamber, çok uzun zaman önce yaşamış. İnsanlar Allah'ın emirlerini unutmuş, kötülük yapmışlar.' İbrahim kaşlarını çattı. 'Kötülük mü?' diye sordu.

Annesi devam etti: 'Evet İbrahim. Ama Nuh Peygamber Allah'a inanmaya devam etmiş. Allah onu çok sevmiş.' İbrahim merakla dinliyordu. 'Sonra ne olmuş anne?' diye sordu.

'Allah, Nuh'a büyük bir gemi yapmasını emretmiş. Çünkü çok büyük bir tufan geleceğini söylemiş.' İbrahim'in gözleri büyüdü. 'Tufan mı? O da ne?'

'Tufan, çok büyük bir su baskını demek İbrahim.' Nuh Peygamber ve ailesi, Allah'ın emriyle gemiye binmişler.
Yanlarına her hayvandan bir çift almışlar. İbrahim hayran kaldı. 'Ne kadar güzel!' dedi.

Annesi gülümsedi. 'Evet, çok güzel. Sonra tufan başlamış. Yağmur günlerce dinmemiş. Her yer sular altında kalmış.'
İbrahim biraz üzüldü. 'Herkes boğulmuş mu?' diye sordu.

'Sadece gemidekiler kurtulmuş İbrahim. Nuh Peygamber ve ailesi, Allah'a güvendikleri için kurtulmuşlar.' İbrahim düşündü. 'Allah'a güvenmek ne demek anne?'

'Allah'a güvenmek, O'nun her zaman yanımızda olduğuna inanmak demek. O'na dua etmek ve O'nun emirlerine uymak demek.' İbrahim anladı. 'Ben de Allah'a güveniyorum!' dedi.

Günler geçmiş. Sular çekilmiş. Nuh Peygamber gemiden çıkmış. Allah'a şükretmiş. Yeni bir hayata başlamışlar.' İbrahim mutlu oldu. 'Ne güzel!' dedi.

Annesi İbrahim'e sarıldı. 'Nuh Peygamber, Allah'a olan inancıyla herkese örnek olmuş. Biz de onun gibi Allah'a inanmalı ve güvenmeliyiz.' İbrahim annesine sımsıkı sarıldı.

'Ben de hep Allah'a inanacağım anneciğim.' dedi İbrahim. Annesi gülümsedi ve onu öptü. 'Aferin benim akıllı oğluma.' dedi.

O günden sonra İbrahim, Nuh Peygamber'in hikayesini hiç unutmadı. Her zaman Allah'a inandı ve O'na güvendi. Çünkü biliyordu ki, Allah her zaman yanındaydı.